Een plek op het internet over leven met hart voor onze planeet (duurzaam, diervriendelijk, met zo min mogelijk impact), en een plek voor fictie & non-fictie die ik zo nu en dan schrijf
“Here it is!” cried Christopher Robin excitedly. “Pass it down to silly old Pooh. It’s for Pooh!”
“For Pooh?” said Eeyore.
“Of course it is. The best bear in all the world!”
“I might have known,” said Eeyore “after all, one can’t complain. I have my friends. Somebody spoke to me only yesterday. And it was last week or the week before that Rabbit bumped into me and said ‘Bother!’ The social round. Always something going on.”
Nobody was listening, for they were all saying “open it, Pooh!” “What is it, Pooh?” “I know what it is” “No you don’t” and other helpful remarks of this sort.
And of course Pooh was opening it as quickly as ever he could, but without cutting the string, because you never know when a piece of string might be Useful. At last it was undone.
When Pooh saw what it was, he nearly fell down, he was so pleased. It was a Special Pencil Case. There were pencils in it marked "B" for Bear, and pencils marked "HB " for Helping Bear, and pencils marked "BB" for Brave Bear. There was a knife for sharpening the pencils, and indiarubber for rubbing out anything which you had spelt wrong, and a ruler for ruling lines for the words to walk on, and inches marked on the ruler in case you wanted to know how many inches anything was, and Blue Pencils and Red Pencils and Green Pencils for saying special things in blue and red and green. And all these lovely things were in little pockets of their own in a Special Case which shut with a click when you clicked it. And they were all for Pooh.
"Oh!" said Pooh.
"Oh, Pooh!" said everybody else except Eeyore.
"Thank-you," growled Pooh.
Tekening: E.H. Shepard
Zo dankbaar zijn voor kleine dingen: dat maakt je gelukkig. Ik wens het jullie allemaal toe voor 2016.
Soms vragen andere zaken in het leven veel aandacht. De lieve mensen die mij omringen zullen altijd voor mijn blog gaan en soms komt ook mijn eigen onrust en stress op de eerste plaats. Ik moet werken (nieuwe baan!), verhuizen, sporten, schrijven, afspreken en rust weten te vinden... Dat kost allemaal tijd, maar is vooral heel waardevol.
Idealen zijn echter ook heel waardevol!
Dus ook al hebben velen van jullie Sinterklaas waarschijnlijk al gevierd, hierbij alsnog een fairtrade verlanglijstje voor dit jaar. Wie weet doe je inspiratie op voor kerst, of voor verjaardagen in 2016.
1. (H)eerlijk slapen
Op zoek naar een dekbedovertrek van biologisch katoen? Dat ook het Fair Trade label mag dragen? Pure Coverz heeft ze! Op deze site vind je onder het kopje fair + green keukenlinnen én dekbedovertrekken die beide kwaliteiten bezitten. Heel tof, want dat vind je niet zomaar.
2. Fijne kaartjes versturen
Bij Amnesty vind je uitermate lieve en leuke kerstkaarten, waarmee je bijdraagt aan rechtvaardigheid in de wereld. Stuur je geen kerstkaarten (net als ik)? Misschien maak je dit wel een uitzondering voor bijzondere familie, zoals je oma of die ene attente/lieve tante, of je kleine neefje...
3. Kraamcadeautjes
Is er een kerstkindje op komst of is het misschien al geboren? De leukste fairtrade kraamcadeaus vind je (bijvoorbeeld) bij De Kleine Vogelaar of Fair Friends.
En zoek je iets anders dan een rompertje of sokjes, dan kun je ook aan zo'n leuke mobile denken.
4. Om te drinken
Moeite met kiezen? Voor veel vriendinnen van mij is thee altijd een goed cadeau. Helemaal leuk als het in zo'n mooie verpakking zit als deze! Of koop zelf zo'n mooie doos uit India en vul hem met smaakjes naar keuze (voor als je wat meer budget hebt ;-)).
En wat dacht je van bekers van bamboe en mais?
5. Voor jezelf
Sinds een paar maanden gebruik ik voor mijn lunch bijna dagelijks de Boc'n roll. Aanrader voor als je minder plastic zakjes wil gebruiken voor het vervoeren van je boterhammen naar je werk! Werkt heel makkelijk, ziet er vrolijk uit en je kunt hem ook nog eens gebruik als placemat.
Loop. Rechtop, trots, gelukkig. Tevreden.
Til je voeten op, slof niet.
Reis. Reis veel, dat kan ook in Nederland. Neem de trein naar Haarlem, Deventer of Arnhem. Fiets een flink stuk naar familie.
Kijk om je heen. Geniet van de rode ochtendlucht, de herfstblaadjes, de uitgestrektheid van een weiland of de massa in de stad.
Bezoek je tante die in het ziekenhuis ligt. Prijs jezelf gelukkig dat je gezond bent.
Sport. Ga hardlopen, fietsen, dansen, boksen of zwemmen. Gloei ervan: dat je ademhaalt, je longen het goed doen, je benen spierpijn krijgen, je uithoudingsvermogen toeneemt. Je krijgt het warm. Weet: je bent de investering waard. Vol te houden, door te gaan, te verbeteren.
Werk. Eigen jezelf een project toe. Boek resultaat. Kijk naar buiten. Zoek de toppen van de bomen als je auto's ziet, speur naar een verdwaald bloemetje op het asfalt.
Zorg voor jezelf. Kies voor een lange nacht slaap als je moe bent. Maak soep voor jezelf als je het koud hebt. Knuffel jezelf.
Rook niet. Drink met mate. Je lichaam zal je iedere dag dankbaar zijn.
Praat. Met de onbekende naast je in de metro, met de juffrouw achter de kassa bij de Hema, met de bakker. Glimlach. Wens de mensen in de lift een fijne werkdag. Optimisme en teamgevoel kunnen meer betekenen voor de ander dan jij je nu voor kunt stellen. Praat. Met wie dichtbij je staat. Klaag met mate. Luister met overgave. Omarm.
Omdat bijna iedereen hier véél te weinig vanaf weet, terwijl het zo belangrijk is: een artikel over het onbekende maar een controversiële TTIP.
Lees verder voor een verhelderende uitleg!
Dat dacht ik ook toen ik het de eerste keer las. Nee, TTIP staat voor Transatlantic Trade & Investment Partnership. Een handelsovereenkomst tussen Europa en de Verenigde Staten. Over dit verdrag is men nog steeds in debat, het gekke is alleen... Media berichten er nauwelijks over. En dat terwijl het iets heel belangrijks is voor wie geeft om milieu, mensenrechten, privacy, arbeidsomstandigheden en/of economie. Voor iedereen dus.
Dat moet je even beter uitleggen.
Tussen de VS en Europa vindt veel handel plaats. Wij importeren producten van hun en exporteren de onze, en vice versa. Voor producten gelden regels (auto's moeten voldoen aan botsproeven, voeding aan kwaliteitseisen, etc.) en voor veel transacties moeten invoerkosten betaald worden. Die regels en kosten verschillen tussen de VS en Europa. Die verschillen vind je in elke sector: voeding, chemicaliën, elektronica, medicatie, ga zo maar door. Zou het niet handig zijn die regels gelijk te trekken en vrije handel veel simpeler te maken? Dat is (of lijkt?) de achterliggende gedachte van TTIP.
Arjan Lubach kan het achtergrondidee ook heel grappig uitleggen, kijk dit filmpje maar.
Dus dat is toch positief?
Zo kort door de bocht is het helaas niet. Als je googlet op TTIP infographic krijg je weliswaar een paar positief gestemde plaatjes, maar vooral ook veel negatieve plaatjes. The largest corporate power grip you've never heard of! kopt er één. Een beter milieu eindigt bij TTIP, stelt Milieudefensie...
Brr... dat klinkt erg veel als de waarheid die ik er verder over vind...
Waar gaat het dan nog meer om?
De overheid houdt het een beetje vaag, maar nadelen zijn er natuurlijk zeker. Die regels gelijktrekken, dat gaat héél grote gevolgen hebben. Per categorie:
* Voedselveiligheid en dierenwelzijn: dingen die nu in Europa verboden zijn, worden misschien weer toegestaan. Denk aan: kippenvlees schoongemaakt met chloor, terug naar de bio-industrie omdat Amerika dat eist, pesticiden die hier verboden zijn etc.
* Fossiele brandstoffen: nu wordt in Europa niet naar schaliegas geboord, met dit verdrag gaat dat wel gebeuren. In Canada gebeurt het zelfs al, omdat Canada al een verdrag met de VS heeft (CETA). Schaliegaswinning kent véél grotere milieurisico's dan "normale" aardgasboringen, en die zijn al niet risicovrij. Voor meer informatie over de nadelen kun je dit stuk lezen.
Ook tar sand oil zal misschien in Europa gewonnen worden (daarover meer hier).
* Milieumaatregelen: afgelopen vrijdag is een stukje tekst gelekt van het verdrag. Hieruit blijkt dat er, volgens juristen, nauwelijks milieubeschermende maatregelen zijn in TTIP. Daardoor worden eerder gemaakte afspraken zelfs gebroken, als dit verdrag doorgaat.
En het grootste nadeel: ISDS, wat is dat?
ISDS is wat mij betreft de samenvatting van alle nadelen van TTIP. Het staat voor Investor-State Dispute Settlement.
Dankzij ISDS kunnen lokale of Europese besluiten worden aangeklaagd, als zij de winstgevendheid van Amerikaanse bedrijven belemmeren. Een voorbeeld: als Nederland besluit schonere energie te gaan produceren, en een kolencentrale dichtgaat, kan dit via TTIP worden aangevochten. Nederland kan gedwongen worden een reusachtige boete te betalen...! Een bedrijf kan een land dus aanklagen voor een milieuvriendelijke beslissing! En die claim wordt niet ingediend bij een rechter, maar bij een tribunaal dat bij het contract inzit, het ISDS dus. Arjen Lubach kan ook dit heel mooi uitleggen.
In het verleden werd op die manier de Duitse stad Hamburg gedwongen tot een kolencentrale die het niet wilde...
Zal in de toekomst een biologische boer uit Nederland zo zijn bedrijf moeten opdoeken?
Lieve mensen, dat is toch absurd?! Dat milieumaatregelen in de toekomst allemaal zullen uitlopen op boetes? Je kunt je wel voorstellen hoe moeilijk het dan zal worden een politieke overeenkomst over iets milieuvriendelijks te krijgen...
Ik ben niet per se tegen meer gelijktrekken van regels en soepelere rechten. Maar wél de juiste rechten, en niet een achteruitgang waarin bedrijven alleen maar meer macht zullen krijgen, en dit zal lijden tot minder dierenwelzijn en milieubescherming. Dat is toch verschrikkelijk, en dom?
Jammergenoeg krijgen we er alleen nauwelijks iets van te horen. Zeg eerlijk, wist jij wat TTIP inhield tot je dit las? Zoals Arjen zich afvraagt, stel ik mezelf ook de vraag: waarom is dit nou nooit op het journaal?! We weten er gewoon nauwelijks iets van - en dus doen we niks. De onderhandelingen vinden bovendien ook plaats in het geheim, wat mijn gevoel van vertrouwen in dit contract niet versterkt.
Gelukkig is het verdrag nog niet gesloten, en is actie dus nog niet te laat. Wil je tekenen tegen TTIP? Dat kan hier.
Meer lezen of kijken?
Er is genoeg.
1) Tegenlicht zette van alles op een rij en maakte een prachtig dossier, met stappen voor beginners & gevorderden. Bij stap 1 vind je ook een aantal grappige filmpjes, maar bekijk vooral ook de informatieve filmpjes bij stap 2.
2) Deze toespraak van Geert Ritsema, al gehouden in mei van dit jaar, vind ik indrukwekkend en heel toepasselijk. Ik sluit me aan bij zijn belangrijkste zin: Ik sta hier vandaag, omdat ik niet wil dat er bedrijven zijn die machtiger zijn dan het land waarin ik woon, die machtiger zijn dan de stad waarin ik werk en leef.
3) Ook Milieudefensie maakte een dossier. Met name hun 10 punten tegen zijn zinvol om te lezen.
4) NRCQ geeft je 5 redenen waarom TTIP je in ieder geval iets zou moeten schelen.
Met geen mogelijkheid had ik me toen het afgelopen jaar voor kunnen stellen. Ik heb me een slag in de rondte gewerkt - met een contract met daarin >40 uur wist ik wel dat dat zou komen, maar het ook echt doen is toch iets anders. Zoveel ervaring opgedaan, zoveel geleerd. Ook buiten werk. No regrets at all. Omdat ik niet zo actief ben geweest online de laatste tijd, een kleine update!
Hoe gaat het?
Met mij heel goed! Ik heb mijn tijd goed gebruikt in de offline wereld: ik kweekte deze zomer tomaatjes, zag prachtige steden, genoot van de zon en ja, ik werkte ook veel. Alle drukte maakte dat er minder tijd was online te zijn en schrijven. Ik stel ook hoge eisen aan mijn stukken, dat speelt ook mee.
Lezen & Schrijven
Ik ben dit jaar aardig wat mooie & indrukwekkende boeken tegengekomen. Verhalen uit Frankrijk en uit Kroatië, bijvoorbeeld. Tussendoor las ik ook over dierenrechten in de politiek. Niet elk boek was de moeite waard om over te bloggen, helaas.
Hoewel ik weinig heb geblogd, heb ik op andere plekken juist meer geschreven. Zo heb ik mijn eigen Question (A Day)-boekje gemaakt deze zomer: superleuk om te doen! Ik wilde geen standaardboek van de Bruna, omdat ik de helft van de vragen oninteressant vind. Dus koos ik uit allerlei boekjes de beste vragen en maakte zelf een schrift. Stuk leuker (en goedkoper) :-)
Oja, ik hoef me ook niet aan de 'per dag'-regel te houden, heel fijn.
Ik geloof stellig in you can't have it all (but you can always have and always do great things), dus ik heb er geen spijt van dat ik de blogfrequentie zo laag heb gehouden... Maar ik ga wel proberen meer te schrijven hier, want dat is toch leuker!
Wat kun je verwachten?
Sowieso komt de cadeautjestijd (december!) er weer aan. Zoals elk jaar, ga ik een fair trade verlanglijstje maken, dus dat betekent ogen open vanaf nu. Tips hoor ik graag, dan kan ik misschien zorgen dat er een iets originelere cadeautip dan "Tony's chocolonely" op het lijstje staat (hoewel dat in mijn persoonlijke geval altijd een goed cadeau is). ;-)
Maar behalve spullen kopen?
Ik struikel een beetje over de onderwerpen. Of ze zijn vreselijk uitgekauwd (Marie Kondo), of zo ingewikkeld dat ik niet weet waar te beginnen. Ik heb al tijden een stuk over drugshandel in klad staan, maar even zo goed wil ik schrijven over plasticgebruik (en hoe recyclen toch, in dit tijdperk en tot er iets beters is, best wel oké is), kindsoldaten, vega(n) eten, oorlog, de oplossing voor het asielprobleem (had ik dat maar), mensenrechten, mafia, klimaatverandering en wie daar onder lijden (hint, wij ook), hoe goed rust in je leven is, ontbossing, en, en, en....
En: ik wil nog zoveel! Meedoen met de Beach Clean Up tour (dit jaar weer niet gelukt), een maand zonder plastic proberen (in juli heb ik geprobeerd te minderen, toen ik de cijfers met juni vergeleek was het helaas nauwelijks gelukt), véééél boeken lezen & erover bloggen, inspirerende mensen interviewen, documentaires kijken...
Ik zie alleen écht door de bomen het bos niet. Stay tuned, ik hoop dat het vanzelf helderder wordt - dat gebeurt meestal. En thank you for reading so far! :-) Tips of verzoekjes zijn altijd welkom.
Uitgekeken naar het moment, dat wel
Stiekem gehoopt
Onbewust naar toe gewerkt
Bereikt is de closure
Het zou oneerlijk zijn dat niet te zeggen.
Of hoe dat voelt: intense rust die over me komt.
V.e.r.g.e.t.e.n.
De stap na vergeving die nog lastiger bleek.
Het voelt als?
Het voelt niet
Er is niets meer
Het voelt als
het niet meer willen afmaken van stukjes die ik eerder schreef.
Stop, lieve schrijfster, er is genoeg in verdriet geschreven!
Morgens blijven moe en koffie nodig, maar ik ben er, ik ben er, ik ben er. Ik ben zo dankbaar.
Volgende stappen blijven komen.
Een jaar één baan, dan een nieuwe.
Voortdurende haast en verandering.
Maar het geeft niet. Staat er los van.
Ik weet dat ik dit heb verwerkt,
op eigen tempo,
elke dag een stapje,
een laatste duwtje in de rug.
