Films

Ik houd van films waarbij je met je mond open achterblijft. Flabbergasted, verbijsterd. Omdat het zo bizar is, omdat je het bijna niet kunt geloven. Of omdat je denkt... hoe verzín je dit?

The joneses is zo'n film, en Catfish ook. Het zullen niet mijn lievelingsfilms worden, dat is weer een ander genre, maar ze zijn zeker het kijken waard. Note: ik link wel naar IMDB, maar de films komen beter tot hun recht als je er niets vanaf weet! Gewoon eerst maar zelf kijken :)

In Catfish gaat het om Nev, student, filmmaker en fotograaf. Nadat een dansfoto van Nev in de krant komt, krijgt hij een schilderij opgestuurd. Iemand heeft zijn foto nageschilderd! Het blijkt het werk van een 8-jarig meisje, Abby. Algauw ontwikkelt zich een online vriendschap tussen Nev en Abby, die niet bij elkaar in de buurt wonen. Abby blijkt uit een bijzonder creatieve familie te komen. Nevs broer Ariel filmt ondertussen alles, want er zijn ook wel wat vreemde dingen als het om Abby gaat. Dan besluiten Nev, Ariel en hun vriend Henry Abby en haar familie op te gaan zoeken. Het wordt een roadtrip om nooit te vergeten.
De uitleg van de titel is overigens ook bijzonder, al zat ik toen nog steeds met mijn mond wijdopen geloof ik.

The Joneses draait om het gezin Jones. Kate en Steve vormen met hun kinderen Jenn en Mick het perfecte gezinnetje. Ze verhuizen naar een Amerikaanse suburb en behoren meteen tot de meest populaire families van de overigens belachelijk 'perfecte' buurt. Jenn en Mick zijn tieners en - in tegenstelling tot de struggles die je zou verwachten - binnen een paar dagen ligt de hele high school aan hun voeten. Vreemd... of niet dan? Het plot is sterk en om daar niet aan af te doen kan ik er verder niet veel over schrijven. Een bizar verzonnen verhaal dat eng dichtbij komt.

Living like Larry - No Impact Chick dag 3 & 4

Leuke dingen dankzij het No Impact Week project

* In een tweedehands-kleding winkel:
Een man, een jaar of 30: "Is dit pak gereserveerd? Het hangt hier zo mooi."
- Nee hoor, het hangt daar om aandacht te trekken.
"Ah, dat is gelukt. Mag ik het passen?"

Vijf minuten later.

Vrolijk: "Wow, het staat perfect! Wat een geluk heb ik vandaag!"
- Het is inderdaad heel mooi getailleerd.
"Het past precies. Zo, dat is tof hè. Wat een geluk heb ik! Zo'n mooi tweedehands pak vinden..."

Terwijl hij afrekent, babbelt de man verder. "Ik had niet echt nodig natuurlijk..."
"Nee," zegt de vrouw achter de kassa, "maar dat geldt voor ons allemaal, toch?
We hebben al genoeg, maar deze hadden we nog niet."

Blij als een kind verliet de man de winkel - en ik ook. Wat een mooie eigenschappen, om zo blij te worden van kleine dingen. Zelf vond ik niets, maar dat gaf niks.

* Eindelijk dat nieuwe fietsslot gaan gebruiken. Mijn oude extra slot was een ketting. Om die tegen roest te beschermen had ik van een lege binnenband een hoes gemaakt (de simpelste DIY allertijden!). Alleen, na een paar jaar was die hoes toch wat kapot gegaan, en de ketting begon te roesten. Ik had al een nieuw slot gekocht, maar nooit de moeite genomen om deze ook te gaan gebruiken, want af en toe roestte de oude ook niet... en het ging ook nog wel... Maar ondertussen moest ik wel heel goed opletten geen roestvlekken op mijn kleding of schoenen te krijgen. Niet echt ideaal dus, en in het kader van netjes op je spullen zijn heb ik vandaag eindelijk mijn nieuwe fietsslot in gebruik genomen :)

* Al nadenkend (hoe een leuk cadeau te regelen zonder iets nieuw te kopen?), belandde ik in een tweedehands boekwinkel. Hoewel ik het een beetje benauwd kreeg van de overweldigende hoeveelheid boeken, bleef ik zoeken. Naar welk boek, geen idee, maar tussen zoveel zou toch vast iets passends staan? Ik had de tijd, ik nam de tijd. En zo vond ik Duizend schitterende zonnen voor €3, niet van nieuw te onderscheiden. Nu maar hopen dat ze die nog niet gelezen heeft, en anders is het boek het herlezen vast waard. Tweedehands cadeautje: check!

Minder leuk: het afval stapelt zich op en laat zich moeilijk minderen. Ik ga nu een halve kilo wortels uit hun plastic halen...

Living like Larry - No Impact Chick, dag 2

Het programma van No Impact Week is in stapjes opgebouwd. Op zondag koop je niets nieuws. Op maandag koop je niets nieuws en koop je geen nieuw afval. Op dinsdag koop je niets nieuws, produceer je geen afval en gebruik je alleen low-impact-vervoer... en ga zo maar door. Elke dag komt er een thema bij.

Dus voor vandaag was mijn doel geen nieuw afval kopen.

Kijk, dat klinkt heel tof natuurlijk, verpakkingsvrij kopen... maar dat probeer ik al bijna een jaar. Toch kan het geen kwaad er deze week weer eens extra op te letten. Maar, hoe dan? Alles ís nu eenmaal verpakt in plastic! Als ik Google op verpakkingsvrij kopen, kom ik terecht op mijn eigen blog. En zo is de cirkel weer rond... Gelukkig kwam ik nog een ander studentenblog tegen, waar een week lang geprobeerd is zonder verpakkingen te leven. En gelukkig is daar een route om boodschappen te doen met Arjen, die echt afvalvrij leeft.

Tijd om het zelf te doen! Ik heb nodig: rijst, curry, kikkererwten, spinazie en uien. En fruit. Ik heb eigenlijk nog meer nodig, maar eerst dit maar eens proberen.

Rijst. Deze keuze is, een kartonnen pakje of een plastic kilo-zak. Nu eet ik niet zoveel rijst, dus zo'n kilozak is eigenlijk niet nodig. Maar aan de andere kant: hoe groter de verpakking, hoe duurzamer, want voor die zak koop je anders 3 doosjes.

Tikka masala pasta. Tsja, volgens mij moet dat echt wel een in glazen potje. Gelukkig zit de recycling van glas tegen de 100% aan, en hoeft dit niet te tellen als afval.

Kikkererwten. Je kunt ze ook zelf weken, maar in verband met tijd- en ruimtegebrek koop ik ze altijd in blik. Goed nieuws #2: blik wordt in Nederland en België heel nauwkeurig teruggewonnen uit onze afvalberg, tot 88%. Het enige waar je op moet letten, is dat je een blik niet volgepropt bij je vuilnis doet (dat verlaagt het recyclepercentage namelijk weer iets).

Spinazie. Dit is de moeilijkste. Spinazie zit voor zover ik weet altijd in plastic zakken (misschien op de markt niet? maar die was vandaag niet...). Nu recycle ik ook mijn plastic, maar plastic is veel lastiger opnieuw te gebruiken dan glas bijvoorbeeld.

Uien. In een netje. Dat moet kunnen...toch?

Fruit. Hè, eindelijk iets waar ik het plastic tasje kan weigeren en zelf mijn eten kan verpakken in de take5-netjes.

En zo kwam ik toch weer thuis met afval. Het plastic verzamel ik en breng ik weg voor recycling (zoals elke week), maar lastig is het dus wel. Ik vind het een heel tof idee met tasjes, bakjes en bekertjes naar winkels of de markt te gaan, maar let's face it, dat kan alleen met bepaalde producten (fruit, groente, noten). Rijst, kikkererwten, maar ook cruesli(-ingrediënten)... het zit toch veel in plastic. Het kan zijn dat ik nu een heleboel over het hoofd zie: vertel het vooral als je meer weet! Maar door het vele plastic dat er is, is het des te belangrijker dat het belang van recyclen duidelijk blijft. Ik schreef eerder dat dit niet genoeg is (en dat is het ook niet!), maar het plastic in ieder geval van de straat (en dus uit de zee) houden, is al een grote stap naar voren.

De doelstelling voor plastic is trouwens een recyclingspercentage van 22,5% in Europa, en 42% in Nederland. Laag hè, als je het vergelijkt met blik? En dit is dan slechts een doel, dat nog niet eens bereikt is...

Om vandaag iets extra's te doen, heb ik een stapeltje post geretourneerd. In mijn studentenhuis valt regelmatig iets op de mat voor iemand die hier al tijden niet meer woont. Zonde van het papier en plastic. Woont hier niet meer! heb ik met zwarte viltstift op alle post geschreven, en het tevreden in de brievenbus gepropt. Note: het ging om reclame hè, niet om belangrijke post ;-)

Wat kun je doen?
1. Kijk hier waar jouw gemeente plastic inzamelt. De lijst is nog niet compleet, dus staat je woonplaats er niet tussen, kijk dan ook op deze kaart.

2. Weet wat er wel en niet in de plasticbak mag. Wel: verpakkingen als zakjes, bakjes en kuipjes van etenswaar, cosmetica, tijdschriften... Het hoeft niet schoon te zijn. Niet: plastic met chemische resten eraan (verf of lijm), piepschuim of gemengd materiaal zoals chipszakken of kauwgumstrips. Kijk hier als je het niet zeker weet.

3. Zeg post op die je niet meer wilt! Vraag je bank en andere instanties om je zoveel mogelijk per mail te informeren. Retourneer post die niet aan jou gericht is.

4. Plak, als je die nog niet had, een Nee-Nee sticker tegen reclame op je brievenbus. Bang dat je iets mist? Daar zijn de sites folders & reclamefolder voor. Kun je tenminste ook kiezen welke reclame je bekijkt. De sites hebben allebei ook nieuwsbrieven en, misschien nog wel beter, een app!

5. Houd recyclebare grondstoffen uit de grijze container! Per jaar komt er 187 kg afval (per persoon) bij het restafval, dat hergebruikt had kunnen worden. Zonde, want is het eenmaal rest, dan kan dat niet meer. Stop geen papier, glas of textiel in je vuilniszak! Alles van katoen, zelfs vodden, kan gerecycled worden tot bijvoorbeeld achterbanken van auto's. Vind hier je katoendumpcontainer van Humana.


P.S. Zaterdag is het thema: doe iets goeds. Heeft iemand nog ideeën voor mij?

Calvinisme 2013

Ik kan wel zeggen, ik studeerde toen te weinig, maar dan vergeet ik dat ik die anderhalve maand de basis legde van vier vriendschappen en de meest fantastische verjaardag ooit cadeau kreeg. Steeds weer probeer ik het nadenken over een toekomst in te plannen, maar het mislukt, want zo werkt het leven nu eenmaal niet. Trouwens, zo weinig studeerde ik nu ook weer niet, de presentatie die ik toen gaf was helder en interactief.

Op mijn kladblok voor onderweg, een onhandig notitieboek dat verder nergens van pas komt, maak ik een lijst met de mooiste momenten. Veel zijn er met andere mensen. Nog meer momenten zijn in de aanwezigheid van de zon. Grappig hoe belangrijk dat voor me is. Nergens staat 'die keer dat ik alles zo mooi overdacht had, en er uit kwam'.

Ik zou het zo graag willen, soms, een duidelijk pad en de aanwijzingen wat te doen waar en wanneer. Het lijkt me zo handig. Tegelijkertijd voelt het leven nu vaak al als een lange to do lijst. Ik kijk films die ik nog eens een keer wilde zien, maar ik kan er niet van genieten, want het lijkt maar een taak te zijn. Een taak zoals er meer zijn.

Het wordt tijd om meer naar buiten te gaan, heus, ik begrijp het. Maar het verlangen naar een manier nuttig te zijn blijft. Ik kan het niet killen, ik wil dat ook niet. Het blijft voorlopig bij me.

Living like Larry - No Impact Week

In navolging van Colin Beavan, No Impact Man, gaf ik me op om mee te doen aan No Impact Week. Een weekje wat duurzamer leven, hoe moeilijk kan het zijn? Ik ging me heus wel voorbereiden, natuurlijk. En ik zou ook echt wel iets veranderen, en heus niet een week lang trots op mezelf zijn omdat ik plastic afval scheid. Maar ja, toen ik werd ziek. Ik begin weer op te knappen, maar nu begint ineens deze zondag de No Impact Week al.

Gelukkig is de organisatie van No Impact Week helemaal gericht op makkelijke manieren om dit aan te pakken. Voor de eerste drie dagen maakte ze een duidelijke flyer. Voor wie echt de hele week meedoet, is een handboek geschreven, dat naar je gemaild wordt (wie de downloadlink wil: geef maar een gil - of een emailadres!).

Zondag staat in het teken van niets nieuws kopen. De beste dag om hiermee te beginnen is natuurlijk met dichte winkels ;-) Het is wel de bedoeling dit de rest van de week vol te houden. Ik heb nog voor een paar vriendinnen een cadeau nodig, dus ik zal eens kijken of er iets is dat ik zelf kan maken, of regiften... Tips zijn welkom!

Omdat ik normaalgesproken ook niet dagelijks blog, is dit ook niet wat ik tijdens deze week ga doen. Wel hoop ik dat ik er waardevolle ideeën uithaal, die ik hier kan verwerken tot artikelen! Stay tuned, en heb je ook maar een beetje vrije tijd volgende week? Meld je aan om mee te doen! Niemand komt je controleren, maar elke stap naar minder impact is er één :)


Meer?
Boek: No Impact Man

Boek: Een te grote kist bananen, interviews met belangrijke Nederlanders over een duurzame visie. Lees hier een paar losse pagina's.

Website: Duurzame student

Website: Do The Green Thing: omdat het uitlegt hoe je al in zeven simpele regels heel low impact kunt zijn. En omdat het gewoon een mooie site is.

No worries

... maar ik ben geveld door de griep en lig al een paar dagen met koorts in bed. Als ik beter ben, zal ik weer schrijven!